Mooss | Kunst- en erfgoededucatie. Theorie en praktijk.

06/03/2013

Mooss is ervan overtuigd dat het belangrijk is om inzicht te hebben in de processen die zich voordoen wanneer kinderen, jongeren en hun begeleiders werken rond kunst en erfgoed. Als je niet weet wat er echt speelt, dan zal je als begeleider van deze processen enkel kunnen terugvallen op praktijkervaring. Als je niet op de hoogte bent van de wezenlijke componenten en onderliggende methodiek, dan kan je wel systemen gebruiken die hun deugdelijkheid hebben bewezen, maar je kan ze niet vernieuwen en moeilijk aan complexe situaties aanpassen. Als je enkel weet wat werkt, maar niet begrijpt waarom, dan ben je veroordeeld tot herhaling. In het steeds complexer wordende landschap van jeugd en kunst is dat geen goede uitgangspositie. Daarom heeft Mooss altijd veel energie gestoken in de theoretische en methodische onderbouw van haar werking.
Ook de eisen die Mooss zichzelf stelt op het vlak van inclusie vragen om een aangepaste methodiek. Als je probeert om niemand uit te sluiten, op basis van welke kenmerken ook, dan heb je een methodiek nodig die je in staat stelt om iedereen te begeleiden. Als je de methodiek beheerst om te kunnen differentiëren, dan kan je veel verschillende zinvolle kunstervaringen tegelijk mogelijk maken. De kunst- en erfgoedbemiddelaar is een drukbezette vrouw/man, met weinig tijd om zich in de uitgebreide literatuur over theorie, methodiek en best cases te verdiepen. Hopelijk kan dit nieuwe methodiekboek hier in alle sectoren waarin wordt bemiddeld tussen publiek en kunst of erfgoed een helpende hand reiken.

Het boek kan hier aangekocht worden.

Kernwoorden

  • Kunsteducatie - praktijk
  • Publieksbemiddeling
  • Kunsteducatie - theorie